11 نوامبر 203- اولین مطالعه از نوع خود در هند نشان داد که استنشاق هوای آلوده خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را افزایش می دهد. تحقیقات انجام شده در دهلی و شهر جنوبی چنای نشان داد که استنشاق هوای حاوی مقادیر بالایی از ذرات PM2.5 منجر به افزایش سطح قند خون و افزایش ابتلا به دیابت نوع 2 می شود.

هنگام استنشاق، ذراتPM2.5 ، که 30 برابر نازک‌تر از یک تار مو هستند، این ذرات می‌توانند وارد جریان خون شوند و باعث ایجاد چندین بیماری تنفسی و قلبی عروقی شوند.

این مطالعه بخشی از تحقیقات در حال انجام در مورد بیماری های مزمن در هند است که در سال 2010 آغاز شد. این اولین مطالعه ای است که بر ارتباط بین قرار گرفتن در معرض PM2.5 محیط و دیابت نوع 2 در هند، یکی از بدترین کشورهای جهان از نظر آلودگی هوا، تمرکز می کند.

یک وضعیت رایج

طبق این مطالعه، میانگین سالانه PM2.5 در دهلی 100-82 میکروگرم بر متر مکعب و در چنای 30 تا 40 میکروگرم بر متر مکعب بود که چندین برابر حد مجاز سازمان بهداشت جهانی( 5 میکروگرم بر متر مکعب) است. استانداردهای ملی کیفیت هوای هند، 40 میکروگرم بر متر مکعب است.

همچنین بار زیادی از بیماری های غیرواگیر، از جمله دیابت، فشار خون بالا و بیماری های قلبی در هند وجود دارد. بر اساس مقاله ای که در ماه ژوئن در Lancet منتشر شد، 11.4 درصد از جمعیت - 101 میلیون نفر - با دیابت زندگی می کنند و حدود 136 میلیون نفر در مرحله پیش دیابت هستند. در سال 2019، میانگین شیوع دیابت در اتحادیه اروپا 6.2% درصد و در سال 2016 در بریتانیا 8.6 درصد بوده است.

مطالعه Lancet نشان داد که شیوع دیابت در هند بیشتر از تخمین های قبلی است و تعداد بیشتری از دیابتی ها را در شهرها نسبت به روستاهای هند نشان داد.

در مطالعه ی BMJ، محققان گروهی متشکل از 12000 مرد و زن را در دهلی و چنای از سال 2010 تا 2017 دنبال کردند و سطح قند خون آنها را به صورت دوره ای اندازه گیری نمودند. آنها با استفاده از داده های ماهواره ای و مدل های مواجهه با آلودگی هوا، آلودگی هوا را در محل هر شرکت کننده در آن بازه زمانی تعیین کردند.

محققان دریافتند که یک ماه قرار گرفتن در معرض PM2.5 منجر به افزایش سطح قند خون و قرار گرفتن طولانی به مدت یک سال یا بیشتر منجر به افزایش خطر ابتلا به دیابت می شود. آنها دریافتند به ازای هر 10 میکروگرم بر متر مکعب افزایش میانگین سالانه سطح PM2.5 در این دو شهر، خطر ابتلا به دیابت 22 درصد افزایش می یابد.

دکتر سیذارتا ماندال، محقق ارشد این مطالعه و محقق در مرکز کنترل بیماری‌های مزمن دهلی، گفت: با توجه به پاتوفیزیولوژی هندی‌ها- BMI پایین با نسبت بالایی از چربی - ما بیشتر از جمعیت غربی مستعد ابتلا به دیابت هستیم.

وی گفت: اضافه شدن آلودگی هوا - یک عامل زیست محیطی - با تغییر سبک زندگی در 20 تا 30 سال گذشته، باعث افزایش بار دیابت شده است.

دکتر وی موهان، رئیس بنیاد تحقیقات دیابت مدرس و یکی از نویسندگان این مقاله، گفت: تاکنون تصور می‌کردیم که رژیم غذایی، چاقی و ورزش برخی از عواملی هستند که توضیح می‌دهند چرا شیوع دیابت در هندی‌های شهرنشین در مقایسه با هندی‌های روستایی بیشتر است. اما با این مطالعه اکنون ما یک علت جدید برای دیابت پیدا کرده ایم که آلودگی هوا است.

مطالعه دیگری روی همین گروه در دهلی نشان داد که قرار گرفتن در معرض میانگین سالانه PM2.5 در دهلی (92 میکروگرم بر متر مکعب) منجر به افزایش سطح فشار خون و افزایش احتمال ابتلا به فشار خون بالا می‌شود.

دکتر ماندال گفت: در مجموع، مطالعات نشان می دهد که سطوح بالاتر از حد ایمن PM2.5 در هوای شهرهای هند باعث دیابت و فشار خون می شود که می تواند منجر به تصلب شرایین (تجمع رسوبات چربی در شریان ها)، حملات قلبی و نارسایی قلبی شود.

ذراتPM2.5  حاوی سولفات‌ها، نیترات‌ها، فلزات سنگین و کربن سیاه هستند که می‌تواند به سلولهای جدار رگ‌های خونی آسیب برساند و با سفت کردن رگ‌ها فشار خون را افزایش دهد. دکتر دورایرج پرابهاکاران، متخصص قلب و مدیر اجرایی مرکز کنترل بیماری‌های مزمن و یکی از نویسندگان مقاله، گفت: این ذرات می‌توانند در سلول‌های چربی رسوب کرده و باعث التهاب شوند و همچنین می‌توانند مستقیماً به عضله قلب حمله کنند.

ذراتPM2.5 ، که به عنوان یک مختل کننده غدد درون ریز عمل می کند، تولید انسولین در بدن و همچنین اثر آن را مختل می کند.

در هندی های شهرنشین، کم کاری تیروئید، سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) و دیابت بارداری افزایش یافته است. دکتر موهان گفت: این مطالعه نشان می دهد که آلودگی هوا ممکن است در ایجاد همه اینها نقش داشته باشد، زیرا سیستم غدد درون ریز را که همه هورمون های بدن را تولید می کند، مختل می نماید.

محققان اکنون در تلاش هستند تا تأثیر آلودگی بر سطوح کلسترول و ویتامین D در بدن و تأثیر آن بر چرخه زندگی افراد از جمله وزن هنگام تولد، سلامت زنان باردار، مقاومت به انسولین در نوجوانان و خطر پارکینسون و خطر ابتلا به بیماری آلزایمر و ... را درک کنند.

دکتر پرابهاکاران گفت: در حالی که یافته های این مطالعه هشدار دهنده است، این مطالعه به دانشمندان امیدواری می دهد که کاهش آلودگی می تواند بار دیابت و همچنین سایر بیماری های غیر واگیر را کاهش دهد.

برخی از ابتکارات سیاست عمومی، نتیجه بخش بوده است. از زمان اعتراض عمومی در مورد آلودگی هوا در سال 2016، دولت مرکزی و دهلی استفاده از خودروهای دیزلی قدیمی را ممنوع کرده است، ساخت و سازها را محدود کرده و بزرگراه هایی ساخته است که شهر را دور می زند، همچنین سوزاندن زمین های زراعی و زباله ها را ممنوع کرده است.گزارش ها حاکی از کاهش 22 درصدی سطوح PM2.5 بین سال های 2016 تا 2021 است. این یک کاهش متوسط اما خوشایند است. اقدامات مشابه متناسب با شرایط محلی در سراسر کشور به فوریت مورد نیاز است.

منبع:

https://www.theguardian.com/global-development/2023/nov/01/air-pollution-raises-risk-of-type-2-diabetes-says-landmark-indian-study-acc